Bursa’da Makamları Size Kim Verdi ki Kimi Eziyorsunuz?
Bursa’da makam taşımanın ağırlığı, artık fotoğraf karelerinde gösterişli durmakla ölçülür hale geldi. Logolu montlar, törensel konuşmalar, süslü görseller, şehrin meydanlarında süzülen pozlar… Ama gerçek sahada ne oluyor? İşte orası büyük bir boşluk.
BURULAŞ biraz mağduriyetleri görün be !arkadaş…… görseller güzel, icraat genelde hep hava, hep tıraş!
Şehrin dört bir yanında PR çalışmaları büyüdükçe büyüyor… Ama kırsaldan merkeze yürüyerek tramvaya ulaşmaya çalışan çocuklar, yağmurda ıslanan öğrenciler, soğukta bekleyen gençler görünmez oluyor.
Bir de Fahrettin BEŞLİ var…
Evet efendim sahnede iyisiniz, görselleriniz estetik, fotojenik kareleriniz pırıl pırıl — heybetinize laf yok!
Ama şu ”’Yeniceabat Şehit Ömer HALİSDEMİR Okulu öğrencileri…
Otobüs denk gelmediği için anayola yürümek zorunda kalıyorlar. Tramvaya ulaşmak için otostop deniyorlar. Soğukta titriyorlar. Yağmurda ıslanıyorlar.”’ Peki siz bunları görmüyorsunuz da neyi görüyorsunuz?
Soruyorum size:
Siz Keles’te küçükken zorlu günlerde hiç otostop çektiniz mi?
O zamanlar insanlık vardı.
Yörede sevgi vardı, saygı vardı, ahlak vardı.
İnsan insana güvenirdi.
Şimdi ise kötülüğün, istismarın, riskin adı var, haberi var, manşeti var.
Ama siz hâlâ bu çocukları yağmurun altında bekletiyorsunuz.
Denetim ekipleriniz nerede?
Saha amirleri nerede?
Şefler nerede?
Memurlar nerede?
Yoksa hepsi çoktan “protokol süsü” olması için mi görevlendirildi?
YOL KENARINDAKİ RİSKLİ DURAKLAR NE OLACAK?
Gecenin bir vakti eve dönen kız öğrenciler içinduraklarda güvenlik tedbiriniz var mı?aydınlatın durakları fotoselli yapın örn izmir yolu durakları gece zifiri karanlık.
Soğuk havada üşüyen çocuklara karşı duyarlılığınız nerede?
Bir şehir yönetmek, billboarda gülümsemek değildir.
Bir makam taşımak, poz vermek değildir.
Bir yöneticinin gerçek başarısı, vatandaşının üşüyen, yürüyen, bekleyen, mağdur olan her bir ferdini görmesiyle ölçülür.
Ve tekrar soruyorum:
Bursa’da makamları size kim verdi ki kimi eziyorsunuz?
Bu şehrin çocuklarını mı?
Bu şehrin öğrencilerini mi?
Bu şehrin geleceğini mi?
Unutmayın:
Yarın bir gün o makamlar gider.
O koltuklar boşalır.
Arkanızda yalnızca afilli fotoğraflar kalır…
Ama bu şehrin gençlerinin yaşadığı çile — hiç unutulmaz!
BURULAŞ ; GÖRSELLERİN İYİDE ,İCRAAT GENELDE HEP HAVA HEP TIRAŞ
